Vol goede moed, strijdend en een volle rugzak voor de dakloze medemens ga ik 2026 weer in. Dit was mijn laats zin in mijn vorige nieuwsbrief. Helaas zat mijn rugzak in de laatste week van februari weer overvol. Dit betekend dat het drukker op straat wordt. De maand begon qua drukte stabiel. Hiermee bedoel ik dat het niet bovengemiddeld druk was op straat (met dakloze medemensen).
Helaas was het qua agressie tegen daklozen mensen allesbehalve rustig. Toen ik begon als straatpastor had ik van tevoren niet gedacht dat ik zo vaak in een gevechtshouding moest gaan staan. Maar ik blijf dit doen, poten af van de daklozen. Met name jongeren vinden het nodig om daklozen mensen verbaal en non-verbaal aan te vallen, te triest en laf voor worden. Laf omdat ze het niet in hun eentje durven maar met hele groepen komen. Het lijkt een trend te worden want ik hoor telkens meer verhalen van mensen die Dakloos zijn die lastiggevallen worden, door groepen jongeren.
Tussen alle schijnende situaties en onzin ervaar ik ook veel humor, barmhartigheid en vooral veerkracht. Een maand geleden liep ik door Dordrecht en zag een andere man zitten. We raakten in gesprek en ik vroeg aan hem “wil je een Shaggy draaien Ik heb zware van Nelle”. Deze man glimlachte van oor tot oor hij zei; “ zware shag ja dat wil ik echt dat maakt mijn hele dag goed”. Ik zei, draai maar twee…Maar na het draaien van zijn eerste shag gaf hij mij het pakje terug; “Erg fijn dat ik twee mag draaien Maar ik moet mezelf niet te veel verwennen want dan kost het meer om ergens blij van te worden, nee ik moet dit kunnen volhouden”
Kunnen volhouden in het ongemak…niet het ongemak wegpoetsen maar midden in dat ongemak kunnen blijven staan…
Velen lopen met onze goed gevulde zakken en volgegeten lichaam met een grote boog om daklozen heen en protesteren vanuit onze veilige huizen en veilige omgeving tegen asielzoekers die een groot lijden hebben te verdragen. Wij zijn het, die de controle willen houden. mensen die het goede leven krampachtig vast willen houden ten koste van de ander. mensen die muren omhoogtrekken om al het goede zelf te houden. Ongemak wordt bestreden en doelmatigheid toegejuicht, het is pure angst wat momenteel regeert. We denken vrij te zijn maar worden door angst gestuurd.
Ik wens iedereen de vrijheid en veerkracht toe, die ik op straat tegenkom.
